Het begrip van de mens als een levend wezen dat in wisselwerking staat met zijn omgeving is aanzienlijk gegroeid. De vooruitgang in de biomedische wetenschappen stelt psychologen en pedagogen voor diverse uitdagingen, zowel op het gebied van hun theoretische benaderingen als hun praktische toepassingen. Hierdoor wordt het noodzakelijk om psychologische en pedagogische theorieën opnieuw te evalueren in het licht van biologische inzichten. Deze nieuwe kennis moet tevens worden toegepast in de praktijk van opvoeding en hulpverlening. Dit leidt bovendien tot het ontstaan van nieuwe perspectieven voor psychologisch en pedagogisch handelen.