Joannes Vollenhove (1631-1708) stond bekend als een man van het Woord. Hij voltooide zijn studie theologie in Groningen onder begeleiding van Samuel Maresius. Na een korte tijd in Vledder te hebben doorgebracht, was hij tien jaar predikant in Zwolle en bijna veertig jaar in Den Haag. Het gemeentearchief van Den Haag bewaart honderden preken van zijn hand, waarvan sommige in de zeventiende en achttiende eeuw zijn gepubliceerd. Vollenhove, die ook een eredoctoraat van Oxford ontving, schreef veel gelegenheidsgedichten en religieuze poëzie. Deze werken, zoals “Poëzy” (1686) en “Kruistriomf en gezangen” (1750), waren vooral populair in intellectuele protestantse kringen. Daarnaast is een groot deel van zijn correspondentie met collega’s en figuren uit de kunst- en wetenschapswereld van de Republiek bewaard gebleven. G.R.W. Dibbets heeft op basis van deze documenten en aanvullend onderzoek in kerkelijke en lokale archieven een biografie geschreven over deze vooraanstaande predikant en dichter, die vooral werd geprezen om zijn taalgebruik.