Constantijn Leopold Patijn was een gepassioneerd en veelzijdig intellectueel, een begaafd pianist en amateurtheoloog met inspiratie van Karl Barth en de NCSV. Als getalenteerd debater en schrijver was hij actief betrokken bij het publieke leven in Nederland, zowel als ambtenaar als later in zijn rol als politicus en wetenschapper. Patijn was een fervent voorstander van de Europese eenheid en de NAVO. Zijn loopbaan in de Tweede Kamer begon in 1956, tijdens de spanningsvolle periode van de Koude Oorlog en de ontwikkelingen rond Israël. Hij was een uitgesproken criticus van het pacifisme en mengde zich met enthousiasme in de debatten over het Nederlandse kernwapenbeleid. Hij maakte de oprichting van de Europese Economische Gemeenschap van dichtbij mee en was als kamerheer in buitengewone dienst van het Koninklijk Huis betrokken bij de kwestie Irene in 1964. Toen hij in 1967 door zijn partij, de PvdA, op een onverkiesbare plek op de kandidatenlijst werd gezet, trok hij zich terug uit de actieve politiek. Ondanks de tegenslagen bleef hij zonder verbittering zich inzetten op internationaal niveau voor ontwikkelingssamenwerking en vluchtelingenhulp. Herman de Liagre Böhl beschrijft in detail Patijns bewogen leven, met aandacht voor actuele thema’s zoals de relatie van het Westen met Rusland en de Palestijnse kwestie, met speciale aandacht voor de staat Israël. Herman de Liagre Böhl (1943) is een historicus en biograaf, bekend van biografieën over Herman Gorter, Floor Wibaut, Han Lammers, Heiko Miskotte, Roel de Wit en zijn eigen vader, de assyrioloog. Daarnaast heeft Böhl twee boeken geschreven over stedelijke vernieuwing in Nederland in de twintigste eeuw.