De Hongerwinter was een zware tijd, vooral in het westen van Nederland. Mensen waren uitsluitend bezig met de vraag: hoe kom ik aan eten en brandstof? Dat gold ook voor Dorus Bootsma, die vanaf augustus 1944 een dagboek bijhield. Hij woonde in Hoograven, nu een wijk in Utrecht. Drie van zijn zonen werkten gedwongen in Duitsland. In zijn dagboek beschrijft Dorus hoe zijn zoon Reijer meerdere keren naar de Veluwe en de Achterhoek fietste op zoek naar voedsel. Reijer maakte van een van deze tochten een gedetailleerd verslag. In januari 1945 dook hij onder in Lichtenvoorde en schreef hij zeventien brieven aan zijn ouders en zus Ria over zijn ervaringen. Deze persoonlijke documenten bieden een aangrijpend beeld van de laatste, zware maanden van de oorlog. Historicus Ton H.M. van Schaik geeft in de inleiding een overzicht van de invloed van de Bezetting op het dagelijks leven in Utrecht.