Er zijn altijd zorgen geweest over “de jeugd van tegenwoordig”. Maar is de huidige generatie jongeren echt problematischer of ongelukkiger dan die van vroeger? Wat in ieder geval vaststaat, is dat we onze aandacht en zorg voor jongeren anders benaderen dan in het verleden. Waar men vroeger vooral vasthield aan de heersende normen en waarden van die tijd, heeft de moderne Nederlandse samenleving nu een groot aantal gespecialiseerde experts ingeschakeld, zoals psychiaters, psychologen, pedagogen, criminologen en sociologen. Beleidsmakers, wetenschappers en professionals komen regelmatig bijeen om te bespreken hoe we met de jeugd moeten omgaan. Dit overleg resulteert in wat we jeugdbeleid noemen. Ontwikkelingspsycholoog Jo Hermanns biedt in dit boek een kritisch inzicht in het huidige jeugdbeleid. Het lijkt erop dat dit beleid vooral vanuit een negatief perspectief wordt benaderd. De focus ligt voornamelijk op probleemjongeren, het voorkomen van problemen en het ondersteunen van opvoeders die met problemen te maken hebben. Preventie speelt een overheersende rol in het beleid. Toch komen er ook andere thema’s naar voren. Er ontstaat een visie waarbij jongeren steeds meer worden gezien als mede-burgers, met evenveel recht op een hoge levenskwaliteit als andere burgers. Er komt meer aandacht voor de kwaliteit van het publieke domein, het uitgaansleven en de scholen, bekeken vanuit het perspectief van de jeugd. Kinderen en jongeren moeten niet alleen als object van beleid worden gezien, maar ook als serieus te nemen medebedenkers ervan. Kinderrechten en jeugdparticipatie zijn nu kernbegrippen.