In december 2008 stuurden enkele jeugdrechtadvocaten uit Rotterdam een dringende oproep naar de rechtbank vanwege de frequent toegepaste uithuisplaatsing van kinderen. Zij merkten op dat deze maatregel niet langer als laatste redmiddel werd gebruikt, omdat de mogelijkheden voor gezinsinterne hulp vaak onbenut bleven. Bovendien zouden rechters te veel vertrouwen op het advies van gezinsvoogden, die vaak nauwelijks contact hadden met het betreffende gezin. De advocaten benadrukten ook de traumatische manier waarop kinderen soms uit huis worden gehaald, zonder overleg met de ouders en soms met politie-inzet. Dit terwijl er vaak geen geschikte opvang beschikbaar is, waardoor kinderen van de ene naar de andere instelling worden verplaatst, met alle negatieve gevolgen van dien. De vele reacties uit het hele land toonden aan dat de zorgen uit de brief breed werden gedeeld. In de media en de Tweede Kamer ontstond een levendige discussie. Naar aanleiding van de brief werd op 24 april 2009 het congres “Zorg om de jeugdzorg” georganiseerd aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, met meer dan vijfhonderd deelnemers. Voor het eerst gingen kinderrechters, advocaten, medewerkers van Bureau Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming openlijk met elkaar in gesprek. Ook het publiek droeg actief bij aan het debat. Dit boek bevat, naast verslagen van de lezingen en debatten tijdens het congres, de originele brandbrief en de reactie van de minister van Jeugd en Gezin. Daarnaast delen enkele jongeren en jeugdigen hun persoonlijke ervaringen. Het boek bevat ook een reeks persoonlijke en vaak gepassioneerde verhalen uit de praktijk van rechters, advocaten, gezinsvoogden en raadsmedewerkers. Er wordt aandacht besteed aan de stappen die sinds de brandbrief door verschillende betrokken partijen zijn gezet om de gesignaleerde problemen aan te pakken. Het is duidelijk dat de focus blijvend gericht moet zijn op deze kwetsbare jongeren en dat samenwerking essentieel is.