Routines bieden een gevoel van veiligheid. Ze zorgen ervoor dat het leven voorspelbaar en herkenbaar blijft, wat stress voorkomt als de dagelijkse gang van zaken niet te veel afwijkt van het bekende. Toch schuilt er ook een gevaar in dat verlangen naar het alledaagse. Politici verwijzen graag naar de ‘gewone man’ en benadrukken dat mensen zich ‘gewoon’ moeten gedragen, of anders moeten vertrekken. Zo kan de routine een keurslijf worden, een poging om een verloren verleden te herstellen of een manier om anderen op vijandige wijze terecht te wijzen. In hun boek stellen de sociologen Menno Hurenkamp en Jan Willem Duyvendak kritische vragen bij de neiging om het gewone te verheerlijken. Ze onderzoeken eveneens de initiatieven om het gewone te ontmantelen, die verrassend genoeg zowel van extreemrechts als radicaal-links afkomstig zijn. ‘Hurenkamp en Duyvendak ontmaskeren “de gewone Nederlander” en ontnemen hem voorgoed zijn onschuld. Een must-read voor iedereen die de hedendaagse sociale spanningen wil begrijpen en verminderen.’ – Evelien Tonkens ‘Een veelzijdige en diepgaande analyse van het typisch Nederlandse motto: “Gewoon. Doe maar gewoon.”‘ – Stephan Sanders