Toen de autistische Gersom op achtjarige leeftijd in een leefgroep van een kinder- en jeugdpsychiatrische instelling werd opgenomen, had hij een angst voor bloemkool. Gewoon eten was onmogelijk voor hem, net als normaal spelen, video’s kijken of een gewoon kinderleven leiden. Hij vroeg voortdurend om de aandacht van zijn ouders, die zich gevangen voelden door hun eigen kind. In de leefgroep leerde Gersom met vork en mes eten, overwon hij zijn voedselangst, kreeg hij inzicht in zijn stoornis en leerde hij daarmee omgaan. Dit bijzondere boek, gebaseerd op langdurige observaties en tientallen gesprekken met diverse betrokkenen binnen kinder- en jeugdpsychiatrische instellingen, beschrijft hoe dit proces verliep. Maurice van Lieshout (tekst) en Erik Christenhusz (fotografie) legden niet alleen Gersoms verhaal vast, maar maakten ook reportages over een therapeutische gemeenschap voor adolescenten, hulpverlening aan multiprobleemgezinnen, het observatie- en diagnoseproces van kinderpsychiatrische aandoeningen, een gespreksgroep voor meisjes met eetstoornissen, de behandeling van criminele jongeren met ernstig probleemgedrag, en de leefwereld van een schizofrene jongen. Nooit eerder bood een boek zo’n toegankelijk en veelzijdig beeld van de Nederlandse kinder- en jeugdpsychiatrie, zowel in tekst als beeld. Het geeft tot in de kleinste, fascinerende details inzicht in hoe kinderen, jongeren en hun ouders psychische stoornissen ervaren, hoe diagnoses worden gesteld, hoe behandelingen eruitzien, en wat de resultaten daarvan zijn. Dit boek is bedoeld voor iedereen die direct of indirect betrokken is bij de kinder- en jeugdpsychiatrie: ouders, familieleden, patiënten, cliënten, medewerkers, collega’s of studenten. Maar het is ook een interessant werk voor liefhebbers van unieke documentairefotografie en meeslepende journalistieke reportages.