Hoewel men een stad vaak ziet als een fysieke ruimte, toont dit slechts een deel van het verhaal. Een stad is namelijk meer dan alleen de som van gebouwen, straten en open terreinen; het is een dynamisch geheel dat mede gevormd wordt door de ideeën en daden van haar inwoners. Bovendien mogen we een middeleeuwse stad niet langer beschouwen als een op zichzelf staand gebied, aangezien de stedelijke ruimte nauw verweven is met haar agrarische verleden en een geheel vormt met het omliggende platteland. Vanuit dit perspectief biedt Jelle Lisson een veelzijdig beeld van de stadsontwikkeling in de regio Zoutleeuw. Hij baseert zich hierbij op de nieuwste internationale inzichten in stadsontwikkeling, stadsmorfologie, nederzettingsgeschiedenis en grensstudies, en maakt gebruik van disciplines zoals cartografie, archeologie, geografie en toponymie. De auteur onderzoekt de vroege tekenen van bebouwing en bewoning in het gebied vóór de stadsvorming, de groei van diverse kleine nederzettingen waarvan er één zou uitgroeien tot een belangrijk economisch, politiek en religieus centrum, en de relatief snelle neergang van Zoutleeuw in vergelijking met andere steden in Brabant. Dit levert een gedetailleerd chronologisch overzicht op van de geschiedenis van de regio Zoutleeuw, van de Romeinse tijd tot de veertiende eeuw.