Voor sommige mensen is zelfstandig wonen een uitdaging; zij hebben behoefte aan enige vorm van steun. Daarom zetten diverse instanties zich de laatste jaren in om deze mensen thuis te begeleiden. Dit helpt om te voorkomen dat ze geïsoleerd raken, een zwervend bestaan leiden of wegkwijnen in grote psychiatrische ziekenhuizen. Het idee hierachter is dat ook kwetsbare groepen recht hebben op een plek in onze maatschappij. Zij moeten net als anderen hun leven op een waardige en aangename manier kunnen vormgeven. Het is echter niet altijd duidelijk hoe deze woonbegeleiding precies moet worden vormgegeven en wat woonbegeleiders in specifieke situaties kunnen of moeten doen. In dit boek probeert de auteur hier antwoord op te geven door een kader te bieden waarin diverse concrete methodische interventies worden besproken. De beschreven methodiek is niet beperkt tot één specifieke werksoort, maar heeft een sectoroverstijgende benadering. Dit betekent dat het toepasbaar is voor woonbegeleiders, vooral in de geestelijke gezondheidszorg, maatschappelijke opvang en het maatschappelijk werk.