Anthonie Heinsius (1641-1720) is een figuur die bijna in de vergetelheid is geraakt en nooit de behoefte had om zich te laten portretteren, zo bescheiden was hij. Toch was hij de man die de Nederlandse Republiek naar de Vrede van Utrecht leidde, waarmee een einde kwam aan het langste en duurste conflict dat het land met het aanvallende Frankrijk heeft gehad. Ernst van Straaten, een leraar die zich zijn hele leven verraden heeft gevoeld, is gefascineerd door Heinsius en vertelt het verhaal van deze oorlog en vrede. Op aandringen van Stadhouder Willem III, de Prins van Oranje, accepteerde Heinsius zijn benoeming tot Raadpensionaris van Holland in hetzelfde jaar dat Willem III koning van Engeland werd. Hierdoor kreeg Heinsius feitelijk de leiding over de Republiek. De vriendelijke Anthonie was bedreven in het overtuigen en bleek een vasthoudend onderhandelaar. Na de dood van Willem werd hij de centrale figuur in de Europese alliantie tegen Frankrijk. Zijn grootste zorg was dat Engeland, de belangrijkste bondgenoot, hem zou verraden. ‘Alsnog een portret voor Heinsius’ is een verzameling, of liever een werkplaats vol feiten en ideeën die een beeld schetsen van de man, zijn leven, zijn denken, vrienden en vijanden. In dit opvallende, meeslepende en levendige historische verhaal verweven de levens van de verteller en het object van zijn fascinatie zich met elkaar.