Dit boek levert kritiek op de theorieën en praktische uitvoering binnen organisatie- en veranderkunde die al jarenlang de focus leggen op aanpassing. Het verzet zich tegen de huidige neiging tot doelgerichte aanpassing in moderne benaderingen zoals zelfsturing, collectieve flow, esthetisering en werkdiscipline (ook wel bekend als de ‘nieuwe strengheid’). De auteur legt de nadruk op de organisatiemens als een wezen dat gedreven wordt door verlangen en in wezen niet aangepast is. Er bestaat een diepgaand en onoverbrugbaar verschil tussen mens en organisatie, wat leidt tot onvermijdelijk lijden. Dit werk is bedoeld voor studenten in de vakgebieden organisatiekunde, veranderkunde, begeleidingskunde, bedrijfskunde, bestuurskunde en organisatiefilosofie, evenals voor managers, organisatieadviseurs en professionals die actief zijn in de praktijk. Het boek was genomineerd voor de titel Boek van het Jaar/Publieksprijs 2004 van de Orde van Organisatie Adviseurs (OOA).