Orthopedagogen houden zich bezig met situaties waarin kinderen en jongeren leer- of opvoedproblemen ervaren. Hierdoor komen zij vaak in aanraking met echtscheidingen, meestal pas nadat deze hebben plaatsgevonden. Echter, recente wijzigingen in wetgeving en rechtspraak maken het mogelijk dat zij al tijdens de scheidingsprocedure de belangen van het kind kunnen behartigen. Rechters verwijzen tegenwoordig steeds meer echtscheidingszaken naar mediators of neutrale conflictbemiddelaars. Deze professionals helpen de betrokkenen om afspraken te maken zonder juridische strijd. Wanneer er kinderen betrokken zijn, vereist de wet dat er minimaal een ouderschapsplan wordt opgesteld om de zorg- en opvoedingstaken te regelen. Anne den Hollander onderzoekt welke specifieke rol orthopedagogen kunnen spelen in scheidingsbemiddeling. In haar literatuuronderzoek bespreekt ze hoe inzichten uit de orthopedagogische communicatietheorie en de praktijk van mediation gecombineerd kunnen worden. Een belangrijke conclusie is dat voor de orthopedagoog-mediator het opstellen van een scheidingsconvenant niet het ultieme doel kan zijn, omdat het beëindigen van een huwelijk niet gelijkstaat aan het einde van het gezin als communicatiesysteem. Ook in een ‘gebroken gezin’ moeten ouders met elkaar en met hun kinderen in gesprek blijven. Daarom is het cruciaal om een vorm van mediation te kiezen die goede toekomstige communicatie waarborgt. Het boek, dat zich richt op jeugdzorgprofessionals, is ook interessant voor iedereen die meer wil weten over de theorie en praktijk van scheidingsbemiddeling.