Op 16 november 1942 wordt Pieter Kapenga (1898-1982), hoofdagent in Kampen, op het matje geroepen door zijn korpschef voor een taak die discreet moet worden uitgevoerd. Hij moet helpen bij de deportatie van de Joodse inwoners van zijn stad naar Westerbork. Kapenga weigert, wat ertoe leidt dat hij eerst in Kamp Vught en vervolgens in Dachau belandt.

Hoewel Kapenga de oorlog overleeft, spreekt hij nooit meer over deze gebeurtenissen. Dit is een bron van verdriet voor zijn kleinzoon, historicus en voormalig Trouw-journalist Peter Sierksma. Nu, bijna tachtig jaar later, probeert Sierksma de religieuze en politieke redenen achter zijn grootvaders weigering te begrijpen.

“Met veel inlevingsvermogen beschrijft Peter Sierksma het verhaal van zijn grootvader, de politieman die weigerde Joodse stadsgenoten te arresteren. Het biedt de lezer inzicht in de morele vraagstukken waarmee ambtenaren tijdens de Tweede Wereldoorlog werden geconfronteerd.” – Hinke Piersma, NIOD