In deze monografie wordt op systematische wijze de regeling van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 omtrent ‘hybride’ leningen onderzocht. Deze regeling is cruciaal omdat zij de vrijheid van bedrijfsfinanciering aanzienlijk beïnvloedt, door de mogelijkheid tot aftrek van vergoedingen op vreemd vermogen te beperken, zowel in situaties met verbonden partijen als met externe partijen. Na een korte uitleg over hoe deze regeling past binnen de structuur van de Wet op de vennootschapsbelasting, en een afbakening van andere relevante bepalingen voor de financiering van een onderneming, wordt de ontwikkeling naar de huidige wettelijke regeling besproken. Hierbij worden zowel de beperkingen op renteaftrek als de impact van de regeling op de crediteur uitgebreid geanalyseerd.