Milieueconomen luiden de noodklok dat we de limieten van economische groei hebben bereikt. Ethici vragen zich af of een ongecontroleerde vrije wereldmarkt wel samengaat met menselijke waardigheid. Institutionalistische economen twijfelen of een markt niet per definitie ‘geïnstitutionaliseerd’ is, waardoor een volledig vrije markt als een utopie kan worden beschouwd. Critici stellen de vraag of globalisering niet eerder leidt tot fragmentatie of ‘tribalisme’ in plaats van tot integratie. Dit boek behandelt deze en andere tegenstrijdigheden en introduceert tevens enkele methodologische vernieuwingen. De auteur heeft er bewust voor gekozen om een sociaal-economische geschiedenis van de 19de en 20e eeuw te schrijven die niet Eurocentrisch is.