In de afgelopen jaren heeft de rogeriaanse of cliëntgerichte psychotherapie een aanzienlijke groei doorgemaakt. Vooral in Europa hebben psychotherapeuten nieuwe praktische varianten en theoretische herinterpretaties ontwikkeld. De hier gepresenteerde procesgerichte gesprekstherapie maakt deel uit van deze vooruitgang. De auteur streeft ernaar om Rogers’ therapiemethode toegankelijk te maken voor een bredere groep cliënten met complexe psychische problemen. Hij legt een verbinding tussen de psychiatrie en de rogeriaanse psychotherapie, waarbij een specifieke therapieprocestaal als fundament dient. Swildens introduceert een aanpak met drie kernpunten: de rogeriaanse traditie, de existentiefilosofie en de fenomenologie. De eerste punt verdiept het rogeriaanse mensbeeld tot een inzicht in de mens als een existentieel proces. De tweede biedt een benadering waarmee de therapeut een vastgelopen proces weer kan activeren. Op basis van deze uitgangspunten onderzoekt de auteur de mogelijkheden en grenzen van de procesgerichte gesprekstherapie op vijf gebieden: depressies, angststoornissen, somatoforme stoornissen, verslavingssyndromen en persoonlijkheidsstoornissen. In de vijfde, herziene editie van “Procesgerichte gesprekstherapie” zijn waar nodig de diagnostische gegevens geactualiseerd en is de terminologie aangepast aan de nieuwste versie van het DSM. De secties over angststoornissen zijn herzien, en de hoofdstukken over de behandeling van persoonlijkheidsstoornissen zijn opnieuw vormgegeven en uitgebreid. Er is tevens rekening gehouden met recente ontwikkelingen in de literatuur over dit onderwerp. Hans Swildens (1924) heeft zijn carrière gewijd aan de rol van psychiater en psychotherapeut in zowel klinische als ambulante zorg. Sinds de introductie van de rogeriaanse therapie in Nederland heeft hij als psychotherapeut, opleider en schrijver bijgedragen aan de toepassing en verdere ontwikkeling ervan.