Dit boek presenteert de bevindingen van een diepgaand en langdurig onderzoek. De auteur onderzoekt de betekenis van biografisch leren in de volwasseneneducatie door de levensverhalen van 16 holebi’s te analyseren. In de laatmoderne Westerse samenleving staat individualisering centraal, en verschillende auteurs wijzen op de groeiende behoefte aan reflexieve zelfsturing in iemands biografie en identiteit. Met termen als ‘biografisch leren’ en ‘identisatie’ benadrukken ze het belang van voortdurend leren op dit gebied. Dit werk biedt een kritische analyse en empirische evaluatie van deze concepten. De literatuurstudie focust op de huidige Westerse laatmoderne samenleving en de recente ontwikkelingen in volwasseneneducatie en sociaal-pedagogisch handelen. Het empirische deel van het onderzoek richt zich op levenspolitieke kwesties binnen de levens van holebi’s en hun biografisch leren.