In recente jaren is er veel aandacht besteed aan de aanpak van geweld, dat in verschillende vormen voorkomt. Het kan zowel eenzijdig als tweezijdig zijn en is gericht op diverse groepen, zoals vrouwen, mannen, kinderen, ouders en jongeren van zowel allochtone als autochtone afkomst. Deze diverse manifestaties hebben de weg vrijgemaakt voor een meer systeemgerichte en gedifferentieerde benadering van huiselijk geweld. Naast het bieden van opvang aan vrouwen, is er steeds meer focus op de vroege herkenning van geweld en op ambulante (na)zorg. Huiselijk geweld wordt nu erkend als een maatschappelijk probleem en behoort ook tot de verantwoordelijkheden van de overheid. Er zijn verschillende beleidsinstrumenten en wetten ontwikkeld, die zijn omgezet in specifieke protocollen voor professionals. Deze ontwikkelingen hebben geleid tot een uitbreiding binnen het werkveld, met diverse financieringsbronnen en een complexe keten van hulpverlenings- en justitiële instellingen die zich richten op het blijvend stoppen van geweld. Het spanningsveld tussen het bieden van maatwerk en het werken binnen beleidskaders vraagt hierbij veel van de specifieke kwaliteiten van professionals. Praktijkleren is cruciaal voor de ontwikkeling van deze kwaliteiten. Ervaren professionals vormen een waardevolle bron van kennis voor nieuwkomers in het veld, terwijl feedback van cliënten essentieel is voor het bieden van passende hulp. Voor duurzame interventies in de maatschappelijke hulpverlening zijn voortdurende inspanningen nodig in kennisontwikkeling, wat een lerende houding en het vermogen om te leren binnen en tussen organisaties vereist. Dit boek verkent de impliciete kennis van sociale professionals en past deze toe op de explicitering van geweldsaanpak. Het is gebaseerd op interviews met praktijkexperts, gesprekken met cliënten en een literatuuronderzoek naar verborgen kennis, ook wel tacit knowing genoemd. Door nauwkeurig te vragen wat goede professionals doen in gevallen van partnergeweld en kindermishandeling, is gezocht naar het verwoorden van betekenisvolle, vaak stilzwijgende kennis. De waarde ligt niet in de ervaringen zelf, maar in de lerende en alerte houding die kennisontwikkeling bevordert en toegankelijk maakt. De hoofdstukken kunnen onafhankelijk en in willekeurige volgorde gelezen worden. Dit boek dient als kennis- en inspiratiebron voor (toekomstige) professionals in de hulpverleningsketen, zoals vrouwenopvang, de zorg, maatschappelijk werk, hoger beroepsonderwijs en de politie.