Het werkveld van sociaal werk is complex en vormt een cruciaal onderdeel van een gezonde samenleving. Het vakgebied is voortdurend in beweging en vraagt om constante reflectie en bezinning. Vaak wordt beweerd dat maatschappelijk werkers en hulpverleners vooral individuele cliënten helpen zonder veel gebruik te maken van (informele) netwerken en collectieven. Maar klopt dat wel? Wat zijn hun twijfels en welke legitieme redenen kunnen zij hiervoor hebben? Wanneer er te veel nadruk ligt op individuele hulpverlening – die uiteraard vaak terecht is –, bestaat het risico dat de beschikbare hulpbronnen rondom het individu over het hoofd worden gezien. Dit is een gemiste kans. De sociaal-maatschappelijk werker kan namelijk actief bijdragen aan het versterken van de verbinding tussen het individu en zijn sociale omgeving.

De auteurs hebben, op basis van hun visie, ervaringen en een mix van bestaande theorieën zoals Empowerment, Oplossingsgericht werken, Sociale Netwerk Versterking en Thema Gecentreerde Interactie, een praktische methodiek ontwikkeld die de verschuiving van individueel naar meer collectief werken mogelijk maakt. Dit leidde uiteindelijk tot de ontwikkeling van een nieuwe methodiek: de KIM-methode.

Wilma van der Vaart en Wim Joosen, de auteurs, zijn gespecialiseerd in Oplossingsgericht werken. Eerder publiceerden zij het boek ‘Oplossingsgerichte hulp- en dienstverlening. Cirkels van empowerment’. Daarnaast zijn zij eigenaar, trainer, coach, supervisor en intervisor bij ‘Cirkels, Bureau voor Oplossingsgericht werken’.

Guy de Hoop en Corien Schaerlackens, die mede schreven aan het boek en werken bij MEEK2 – Expertisecentrum Sociaal Werk, hebben veel ervaring als werkers en trainers in Sociale Netwerk Versterking. Marie-José Knops, eigenaresse van Trainingsbureau Kind in ‘t zicht, droeg bij vanuit haar uitgebreide ervaring als jeugdhulpverlener en trainer.