Het recht van de Europese Unie heeft zowel directe als indirecte invloed op de omvang van strafrechtelijke aansprakelijkheid in Nederland. Deze invloed is van belang voor het materieelrechtelijk legaliteitsbeginsel. In dit boek wordt onderzocht hoe het legaliteitsbeginsel wordt toegepast binnen de context van het gelaagde Europese strafrecht en welke gevolgen dit heeft voor de waarborging van rechtszekerheid en de verdeling van macht. Het boek biedt een analyse van de jurisprudentie van het Hof van Justitie met betrekking tot de subnormen van het legaliteitsbeginsel en de verplichtingen die hieruit voortvloeien voor zowel de Europese als de Nederlandse wetgever en rechter. Het onderzoekt hoe de Nederlandse wetgever en rechter het legaliteitsbeginsel binnen het Europese strafrecht toepassen. Uit de studie blijkt dat het Hof van Justitie prioriteit geeft aan de bescherming van het legaliteitsbeginsel boven de toepassing van het Europees recht, waarbij het legaliteitsbeginsel strikt en rechtspositivistisch wordt benaderd. Toch ontstaat er in het Europese strafrecht rechtsonzekerheid door het gebruik van gelaagde, complexe en vage normen en door inconsistenties tussen Europees en Nederlands recht. Het waarborgen van het legaliteitsbeginsel wordt voornamelijk bij nationale actoren gelegd, maar deze kunnen de rechtsonzekerheid niet volledig voorkomen of oplossen. Het effectief waarborgen van het legaliteitsbeginsel in het Europese strafrecht vereist daarom een bijzondere inspanning van alle betrokken partijen, zowel op Europees als nationaal niveau. Dit boek maakt deel uit van de Meijers-reeks, onder de verantwoordelijkheid van het E.M. Meijers Instituut voor Rechtswetenschappelijk Onderzoek van de Faculteit der Rechtsgeleerdheid van de Universiteit Leiden. Het onderzoek is uitgevoerd binnen het facultaire onderzoeksprogramma Criminal Justice: Legitimacy, Accountability, and Effectivity en het universitaire profileringsgebied Interaction Between Legal Systems.