Op 6 april 1906, na de lunchpauze, werden werkwillige arbeiders onder begeleiding van de cavalerie naar de Centrale Werkplaats van de Hollandsche IJzeren Spoorwegmaatschappij in Haarlem gebracht. Diezelfde ochtend hadden de vakbonden het spoorwegpersoneel aangespoord om het hele mechanisme stil te leggen en te protesteren tegen de antistakingswetten van de Nederlandse regering. Meer dan de helft van de arbeiders in de Centrale Werkplaats volgde deze oproep. Toch keerden de meesten binnen enkele dagen terug naar hun werk. Wat speelde zich af in deze destijds grootste fabriek van Haarlem? En waarom koos de ene arbeider ervoor om te staken en de andere niet? In deze publieksversie van zijn proefschrift geeft Ivo Zandhuis hierop een antwoord.