Begrippen als veiligheidsbeleid, reassurance/restorative policing of nodale veiligheid klinken ingewikkeld, maar ze draaien om de kernprincipes van de rechtsstaat. Beter is het om te spreken van ‘de publiecke saeck’, een term met normatieve waarde die ons direct terugbrengt naar de oorsprong van de democratische rechtsstaat en de rol van politie, justitie, bestuur en burger. In deze verzameling essays verkent Bob Hoogenboom de publiecke saeck vanuit diverse invalshoeken. Verschillende vragen worden belicht in essays, beschouwingen en scherpe columns. Wat is de rol van de politie en schuift deze op naar meer repressie? Wat zijn de gevolgen van de privatisering van veiligheid en de opkomst van particuliere beveiligers? Hoe wordt de publiecke saeck bedreigd door georganiseerde misdaad? En wat gebeurt er als het Syndicaat van Deugnieten, Dieven en Moordenaars het werk neerlegt en de rechtshandhaving stilvalt? Het thema ‘verwildering’ wordt onder andere besproken in ‘Waarom ik Geert Wilders niet haat’, waar de titel pas in de laatste zin wordt opgehelderd. De manier waarop de publiecke saeck wordt behandeld door zowel verantwoordelijke instanties als de sociale wetenschappen, heeft te lijden onder een sterke verkokering. Dit kan veranderen als we nieuwsgieriger worden en de gebaande paden verlaten door nieuwe oplossingen te bedenken en vragen te stellen over misdaad, straf en de publiecke saeck.