Tijdens de koloniale oorlog van 1945 tot 1949 hadden veel Nederlandse soldaten in Nederlands-Indië seksuele relaties met lokale vrouwen, wat vaak resulteerde in de geboorte van een kind. “Liefde in tijden van oorlog” is het eerste boek dat dit zeer gevoelige onderwerp behandelt.

Vanaf 1945 werden er 120.000 Nederlandse militairen naar Nederlands-Indië gestuurd. Na hun vergeefse pogingen om de Indonesische onafhankelijkheid te voorkomen, keerden ze vanaf 1949 terug naar Nederland. Daar trouwden de meeste van deze jonge mannen en begonnen een gezin. Velen van hen verzwegen dat ze al vaders waren geworden: naar schatting hadden ze duizenden zwangere vrouwen en half-Nederlandse kinderen in Indonesië achtergelaten. Deze ‘bezetterskinderen’ waren vanwege hun lichtere huidskleur in het nieuwe Indonesië blootgesteld aan vijandigheid. Hoe kan het dat alle betrokkenen dit zo lang hebben verzwegen? Annegriet Wietsma en Stef Scagliola beschrijven in “Liefde in tijden van oorlog”, gebaseerd op uitgebreid historisch onderzoek en interviews, een aspect van de Nederlandse koloniale geschiedenis dat tot nu toe door iedereen werd genegeerd: seksualiteit binnen het leger, verboden liefdes en ongewenste zwangerschappen, en de lange zoektocht van deze verborgen kinderen naar hun onbekende Nederlandse vaders.

Over de auteurs:
Annegriet Wietsma studeerde pedagogiek aan de UvA en is filmmaker en schrijver. Stef Scagliola is een militair-historicus. Samen met Jean Hellwig startten zij het crossmediale project “Oorlogsliefdekind” en de website www.oorlogsliefdekind.nl. In 2010 maakten ze de documentaire “Tuan Papa” over de verborgen kinderen van Nederlandse soldaten in Nederlands-Indië, die werd uitgezonden door Andere Tijden.