Bekkenfysiotherapie is aanvankelijk ontwikkeld als een behandelmethode. In de afgelopen jaren zijn de diagnostische mogelijkheden van de bekkenfysiotherapeut echter aanzienlijk uitgebreid, wat heeft geleid tot de introductie van de term bekkenfysiodiagnostiek. Tot nu toe heeft wetenschappelijk onderzoek zich voornamelijk gericht op de behandeling van klachten gerelateerd aan het bekken en de bekkenbodem. Evidence-based practice zal worden gebruikt om de huidige diagnostische methoden binnen de bekkenfysiotherapie te omschrijven. Na een inleiding over de ontwikkeling, de rol en het juridische kader, wordt de hedendaagse bekkenfysiotherapie besproken. Vervolgens worden de functionele anatomie, indicaties voor bekkenfysiotherapie, prevalentie en risicofactoren behandeld. Een aanzienlijk deel van het boek richt zich op het bekkenfysiotherapeutische onderzoek. Daarna wordt aandacht besteed aan klinisch redeneren, de bekkenfysiotherapeutische diagnose en het opstellen van een behandelplan. Het consult bij de bekkenfysiotherapeut wordt apart belicht. Vervolgens is er een hoofdstuk gewijd aan specifieke doelgroepen binnen de bekkenfysiodiagnostiek. Tot slot wordt de samenwerking met andere disciplines besproken en de Nederlandse situatie vergeleken met de internationale context.