Dit boek maakt deel uit van een reeks die zich richt op het collectief arbeidsrecht. Dit rechtsgebied omvat de regels die betrekking hebben op organisaties van werkgevers en werknemers, de collectieve onderhandelingen over arbeidsvoorwaarden, de invloed van de overheid op deze onderhandelingen en het recht op collectieve acties. Hoewel er sociaaleconomische verschuivingen zijn op de arbeidsmarkt, zoals de toename van deeltijdwerk en zelfstandigen zonder personeel (zzp’ers), evenals een grotere behoefte aan flexibel werken, wordt in de literatuur en rechtspraak nauwelijks aandacht besteed aan nevenarbeid. Bij nevenarbeid spelen twee belangen een rol: de werkgever wil zijn bedrijfsbelangen beschermen, terwijl de werknemer via werk in zijn levensonderhoud wil voorzien en zich persoonlijk wil ontplooien op een manier die bij hem past. Grondrechten, met name artikel 19 lid 3 van de Grondwet, waarborgen het recht op vrije arbeidskeuze. Beperkingen hierop mogen alleen bij wet worden opgelegd. Echter, in de praktijk worden werknemers vaak beperkt in het uitvoeren van werk voor anderen naast hun hoofdwerkzaamheden of in het runnen van een eigen bedrijf. Deze beperkingen komen vaak voort uit collectieve arbeidsovereenkomsten. In hoeverre worden werknemers daadwerkelijk beperkt in het uitvoeren van nevenarbeid en is dit rechtmatig? Dit boek bevat de resultaten van een onderzoek naar nevenarbeid. Over de auteurs: Mr. dr. J van Drongelen is universitair hoofddocent Sociaal Recht en Sociale Politiek aan de Universiteit van Tilburg. Mw. mr. S.E.H. Lacroix heeft haar studie afgerond in Sociaal Recht en Sociale Politiek aan dezelfde universiteit.