In het Nederlandse wetgevingsbeleid van de afgelopen 35 jaar is er steeds van uitgegaan dat de legitimiteit van normstelling kan worden verhoogd door alternatieve reguleringsstijlen te gebruiken. De centrale vraag is welke beoogde en onbedoelde effecten deze alternatieve reguleringsstijlen hebben op de legitimiteit van de normstelling door de Nederlandse wetgever. Dit proefschrift onderzoekt deze beleidsaanname door een typologie te ontwikkelen van kwalitatieve bronnen van legitimiteit, in plaats van de gebruikelijke kwantitatieve benadering (meer of minder legitimiteit vanuit het perspectief van bestuurders of burgers). Dit conceptuele raamwerk helpt te begrijpen welke bronnen de wetgever wil versterken met alternatieve reguleringsstijlen en welke impact deze stijlen hebben op de legitimiteit van de normstelling. Hierdoor worden de legitimiteitsclaims in het wetgevingsbeleid beter inzichtelijk en toetsbaar. Meike Bokhorst werkt als wetenschappelijk medewerker bij de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid. Ze schreef dit proefschrift als onderzoeker aan de Tilburgse School voor Politiek en Bestuur van de Universiteit van Tilburg. Eerder was ze onderzoeker bij de Algemene Rekenkamer en beleidsmedewerker bij het Ministerie van Justitie. Ze studeerde filosofie en journalistiek aan de Rijksuniversiteit Groningen en politicologie aan de Universiteit Leiden.