Dit boek biedt een uitgebreide bespreking van de voornaamste theorieën over het aanleren van motorische vaardigheden, met een focus op hun toepassing in sport, muziek en revalidatie. Het richt zich op iedereen die betrokken is bij het aanleren van motorische vaardigheden, zoals sport-, muziek- en dansdocenten, paramedici zoals fysiotherapeuten, ergotherapeuten en oefentherapeuten, maar ook op geïnteresseerden die als amateurmusicus, sporter of patiënt meer willen begrijpen over de mechanismen achter motorisch leren. Mensen kunnen indrukwekkende motorische prestaties leveren. De snelheid en precisie van een tennisservice, de vingervlugheid van een muzikant, of de sprongen van een kunstschaatser en turner zijn fascinerend. Dit geldt ook voor alledaagse activiteiten zoals fietsen, timmeren of aardappels schillen. Sommige patiënten met hersenletsel, zoals na een beroerte, herstellen goed, terwijl anderen dat niet doen. Het is de moeite waard om hierbij stil te staan. Motorisch leren is onlosmakelijk verbonden met de hersenen. Er is niet slechts één hersengebied verantwoordelijk voor motoriek; verschillende hersengebieden spelen een rol. Dit sluit aan bij de huidige inzichten dat motorisch leren integraal verbonden is met sensoriek, emoties en cognitie. Er bestaat niet één superieure leermethode, maar er is een breed scala aan leerstrategieën die zorgvuldig kunnen worden gekozen op basis van de individuele situatie. Aan de hand van talloze praktische voorbeelden uit sport, muziek en revalidatie, laat het boek zien hoe wetenschappelijke inzichten over motorisch leren direct toepasbaar zijn in de praktijk.