Florine De Pauw uit Kerksken – Haaltert was achttien jaar oud toen de Tweede Wereldoorlog begon. In het eerste oorlogsjaar verliest ze haar broer, die met het Belgisch Leger naar het zuiden van Frankrijk was getrokken en daar verdrinkt. Samen met hem streefde ze naar gelijke rechten voor Vlamingen in België en droomde ze van een hereniging van Vlaanderen met Nederland. Wanneer ze haar baan kwijtraakt, vertrekt ze naar Duitsland om voor het Rode Kruis te werken. In Hildesheim voelt ze zich als Vlaming meer geaccepteerd dan in Brussel. Ze maakt er vrienden en vindt de liefde. Maar dan verandert alles plotseling… Lees het meeslepende verhaal van Florine, dat de ervaringen weerspiegelt van vele jonge Vlamingen die in 1940 hun geloof in een toekomst voor Vlaanderen binnen een unitaire Belgische staat verloren.