In 1945 werd de Christelijke Volkspartij opgericht, een nieuwe politieke partij die zich richtte op zowel gelovigen als niet-gelovigen, evenals op Vlamingen en Walen. De partij sprak diverse groepen aan, waaronder werknemers, werkgevers, zelfstandigen en boeren, met als doel een brede volkspartij te vormen. Het kerstprogramma van 1945 diende als leidraad voor hun missie. Na de verwoestingen van de Tweede Wereldoorlog was het tijd om het land opnieuw op te bouwen, en de CVP wilde met vastberadenheid de drijvende kracht achter deze wederopbouw zijn. Bij de eerste verkiezingen na de oorlog werd de partij meteen de grootste van het land. Tussen 1945 en 1968, in de meest cruciale perioden, nam zij regeringsverantwoordelijkheid en leverde zij de eerste ministers. De CVP speelde een centrale rol bij belangrijke kwesties zoals de koningskwestie, het schoolpact en de taalwetgeving. Toch functioneert een politieke partij niet als een enkelvoudige entiteit. Ze opereren als miniatuurversies van het bredere politieke landschap, met interne conflicten over beleid, posities en kiezers. Binnen de CVP waren er ook verschillende facties, vleugels en stromingen die invloed probeerden uit te oefenen op de interne besluitvorming. Bovendien moest de partij rekening houden met diverse christelijke verenigingen en organisaties, aangezien de verzuiling in België op zijn hoogtepunt was. De auteur biedt een kritische en diepgaande blik op de interne besluitvorming van de CVP en onthult de onderliggende mechanismen. Hij analyseert deze en verduidelijkt welke factoren het succes of falen van een volkspartij kunnen beïnvloeden.