Het SCP voerde gesprekken met bijna veertig mannen en vrouwen die informele zorg verlenen. Tijdens vier bijeenkomsten vertelden zij wie ze zijn, wat ze doen voor hun hulpbehoevende partners, ouders of vrienden en hoe hun dagelijkse leven eruitziet. Hulpverleners hebben uiteenlopende opvattingen over de zorg die ze bieden. De geïnterviewden zijn ingedeeld in categorieën zoals: de aanpakker, de boze helper, de beruster, de onmisbare helper en degene bij wie zorgen een tweede natuur is. Deze variaties worden verduidelijkt door persoonlijke verhalen van de hulpverleners zelf. Er wordt speciale aandacht besteed aan de verschillen tussen mannen en vrouwen. In het boekje wordt ook besproken wat lokale beleidsmakers en professionals kunnen leren van deze diversiteit in zorgverlening. Bijvoorbeeld: houdt de persoon bij wie zorgen vanzelfsprekend is wel haar grenzen in de gaten? Wat drijft de boze mannelijke hulpverleners? Welke ondersteuning heeft de aanpakker nodig? Hoe essentieel is de onmisbare helper daadwerkelijk? Deze publicatie is de derde in de reeks van het onderzoeksprogramma ‘Informele zorg’ en volgt op Toekomstverkenning informele zorg en Blijvend in balans.