In de hedendaagse onderwijswereld lijkt het alsof verschoolsing en ontscholing op een paradoxale manier samengaan. Verschoolsing uit zich in het leven van kinderen door middel van voor- en vroegschoolse educatie voor peuters en kleuters. Aan de andere kant zien we ontscholing terug in concepten zoals de brede school en de ‘verlengde schooldag’. Beide trends hebben het bewustzijn aangetast over de kern waar het in scholen om zou moeten draaien. Dit boek belicht, met behulp van traditionele pedagogische principes, waarom scholen bestaan. Deze klassieke inzichten zijn zeer actueel, vooral gezien het kritische contrast met de heersende markteconomie-ideologie binnen het onderwijs. Het is hoog tijd voor een kritische blik op de vele eisen en verwachtingen die politiek, maatschappij, economie en arbeidsmarkt aan het onderwijs opleggen. Scholen zijn niet de juiste plek om diverse maatschappelijke problemen op te lossen. Waar de economische dominantie van de zogenaamde vrije markt met zijn test- en afrekencultuur de overhand heeft, ontbreekt de ruimte voor de authentieke educatieve geest van gedeeld enthousiasme en aandacht voor de inhoud. Onderwijs zou moeten draaien om het bieden van pedagogische ruimte voor leren en ontwikkeling. Er moet ruimte zijn voor leraren om leerlingen te inspireren vanuit hun expertise en passie voor hun vak. Er moet tijd en ruimte zijn voor ontwikkeling, die onder druk is komen te staan door de focus op opbrengstgericht werken en efficiëntie. Werkdruk, prestatiedruk, tijdsdruk en de haast die voortkomen uit eisen van efficiëntie en effectiviteit – meer bereiken met minder middelen, sneller, omdat dat goedkoper is – staan haaks op de omgeving waarin onderwijs en ontwikkeling tot bloei kunnen komen. Ze hebben baat bij concentratie en rust, en bij aandacht en interesse in de inhoud. Dit boek is een actueel pleidooi voor een traditionele zaakpedagogiek.