Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog heeft België een bevolking van negen miljoen en zijn er meer dan 400.000 dossiers tegen collaborateurs. Dries Timmermans was een van hen. In 1942, op slechts achttienjarige leeftijd, sluit hij zich vrijwillig aan bij de Flakbrigade, een pro-Duitse, Nederlandstalige luchtafweereenheid. In 1944, terwijl de nederlaag voor Duitsland bijna onafwendbaar was, vertrekt Timmermans met zijn eenheid naar Duitsland om de geallieerde bommenwerpers te bestrijden. Hun dagen waren gevuld met zware trainingen en gevechten, en ze werden voortdurend geconfronteerd met de dood, vernietiging en honger. Aan het einde van de oorlog blijven deze mannen verweesd en ontgoocheld achter, en moeten ze hun plek vinden in een maatschappij die hen veroordeelde vanwege hun collaboratie. Nu, zeventig jaar later, reflecteert Timmermans op deze bewogen periode in zijn leven. Hij zoekt geen excuses voor zijn militaire collaboratie, maar vertelt op een verrassend eerlijke en oprechte manier over zijn ervaringen in Duitsland. Zijn verhaal wordt geplaatst binnen het bredere kader van collaboratie tijdens de oorlog. Een indrukwekkende getuigenis voor iedereen die geïnteresseerd is in de Tweede Wereldoorlog.