De Arbeidersgemeenschap der Woodbrookers, opgericht in 1919 als onderdeel van de Vereniging Woodbrookers Holland, had als doel een brug te slaan tussen christendom en socialisme. Deze beweging groeide uit tot een grote organisatie met eigen opleidingscentra in Bentveld en Kortehemmen. Vanaf de vroege jaren dertig had Willem Banning een grote invloed op de richting van de Sociaal Democratische Arbeiders Partij. Hij was een van de oprichters van de Partij van de Arbeid en speelde jarenlang een belangrijke rol in de discussie over de relatie tussen religie en politiek. In dit boek beschrijft Maarten van den Bos de intellectuele geschiedenis van de Arbeidersgemeenschap, nu bekend als de Banning Vereniging. Hij plaatst hun verhaal in de context van de twintigste eeuw en maakt tevens een verbinding met het heden. De vraag naar de relevantie van de ideeën van Banning en zijn bondgenoten biedt een boeiend perspectief op de toekomst van de Nederlandse sociaaldemocratie.