In het kader van zowel de wens om het spreekrecht van slachtoffers uit te breiden als de kwestie van de observandus die weigert mee te werken, is het idee van een tweefasenproces in het strafrecht naar voren gebracht. Dit onderzoek brengt de voor- en nadelen van zo’n tweefasenproces in kaart. Allereerst wordt gekeken naar de rol van het slachtoffer in het strafproces en mogelijke aanpassingen daarvan. Vervolgens wordt de huidige strafprocesregeling besproken en geanalyseerd hoe een tweefasenproces hierin zou passen. In interviews met vijftien professionals uit de strafrechtspraktijk is onderzocht hoe zij denken over de mogelijkheid van een tweefasenproces, waarbij vooral de argumenten voor hun standpunten centraal staan. Tot slot wordt een overzicht gegeven van aspecten van het straf(proces)recht die van belang zijn voor de mogelijke invoering van een tweefasenproces in België, Engeland en Wales, Duitsland en Zweden. Dit onderzoek is uitgevoerd in opdracht van het WODC, op verzoek van het Ministerie van Veiligheid en Justitie, Directie Sanctie- en Preventiebeleid, en uitgevoerd door medewerkers van de vakgroep strafrecht en criminologie van de Rijksuniversiteit Groningen.