Op 13 november 1544 werden Maria en Ursula, de schoonzusters bekend als de joffers Van Beckum, wegens hun ‘doperse sympathieën’ ter dood gebracht op de brandstapel. Bij het Galgenveld in de buurt van Delden stierven ze als martelaressen. Hun adellijke afkomst zorgde ervoor dat ze veel aandacht kregen in de martelaarsliederen die aan de wederdopers waren gewijd, wat in latere publicaties leidde tot een overvloed aan aannames en verzinsels. Drie oude historische romans versterkten de kloof tussen fictie en werkelijkheid.

Waren Maria en Ursula echt aanhangers van het doopsgezinde geloof? En hoe kan het dat zowel het gerechtelijke vonnis als de verslagen van hun verhoren door de inquisitie niet meer te vinden zijn? Waren er misschien andere redenen voor hun arrestatie? Was er in die tijd werkelijk sprake van een heksenjacht op ketters in Twente?

Om helderheid te scheppen in deze verwarrende mix van waarheid, verbeelding en anekdote, volgde Henk Boom het spoor van de joffers terug. Hij onderzocht alles, van de nieuwste novellen en gedigitaliseerde publicaties tot het allereerste martelaarslied uit 1555. In lokale, regionale en nationale archieven vond hij nieuwe informatie. Zonder de toevoegingen van fantasie blijft het een vreemd en waargebeurd verhaal. Fictie en feiten komen samen in een hervertelling, die voor het eerst in de context van die tijd wordt geplaatst en eindigt met een klein wonder.