Wie kan tegen evidence based practice zijn? Toch blijkt het in de sociale sector niet eenvoudig te implementeren. Het roept discussies op over het ‘evidence beest’, waarbij er geen overeenstemming is over wat als ‘evidence’ wordt beschouwd. Werkvloerprofessionals merken op dat er weinig methoden zijn die echt aantoonbaar effectief zijn, terwijl onderzoekers klagen dat hun wetenschappelijke kennis te weinig wordt benut. Hierdoor staat de kwaliteit van de sociale sector voortdurend ter discussie. In dit boek verkennen we de inhoud en het belang van evidence based practice, maar wijzen ook op de beperkingen ervan. Er spelen namelijk veel meer factoren een rol in de dynamiek van de sociale sector. De keuze om een bepaalde sociale interventie wel of niet toe te passen, steunt op meer dan alleen wetenschap. Met behulp van theoretische overwegingen en biografieën van sociale interventies breiden we de discussie over innovatie in het beroep uit. Hoe goed kan de sociale sector leren van haar verleden? Laat de canon van sociaal werk enkel vooruitgang zien, of ook echte verbetering? En kunnen we door optimaal gebruik te maken van inzichten uit zowel de praktijk als de wetenschap daadwerkelijk de kwaliteit van de sector verhogen?