Waarom reageren mensen op het werk de ene keer rustig en empathisch, terwijl ze op een ander moment compleet irrationeel kunnen zijn? Waarom gelden er vaak andere regels voor de leidinggevenden dan voor de medewerkers op de werkvloer? Waarom moeten middenmanagers zowel kritiek van onderaf als van bovenaf incasseren? Waarom lijken mensen die zich niet aan de regels houden altijd ongestraft weg te komen? Waarom zijn er ondergeschikten die altijd de contramine opzoeken – je vraagt ze naar rechts te gaan, en zij gaan naar links? Waarom nemen we alles zo persoonlijk, terwijl het in feite enkel om zakelijke kwesties gaat? Dit komt doordat er in ieder van ons een dinosaurus schuilt die de overhand probeert te krijgen. Wie heeft er dinobreinen? Iedereen die ooit irrationeel, emotioneel, ongeremd, eigenwijs of chagrijnig is geweest. En dat betreft dus ons allemaal.