Zelfbeschadiging is een manier waarop psychische pijn, boosheid of verdriet tot uiting komt. Ongeveer tien procent van de middelbare scholieren heeft zich in het afgelopen jaar op een bepaald moment verwond. Bij ongeveer 4 procent van de meisjes en bijna 3 procent van de jongens gebeurde dit meermaals. Elk jaar worden gemiddeld 3600 jongeren tot 25 jaar in het ziekenhuis behandeld voor verwondingen door zelfbeschadiging. Van deze jongeren vallen er 1600 binnen de leeftijdsgroep van 15 tot en met 19 jaar en 1800 binnen de leeftijd van 20 tot en met 24 jaar. Tweederde van deze jongeren vergiftigt zichzelf, meestal met medicijnen. Ongeveer een kwart verwondt zichzelf met een scherp voorwerp, zoals een mes of scheermes (Consument en Veiligheid, 2012). Dit werk- en doeboek voor jongeren en jongvolwassenen biedt ondersteuning naast professionele therapie en is niet bedoeld als vervanging daarvan. De activiteiten in het boek richten zich op het adresseren van de symptomen van zelfbeschadigend gedrag en verkennen voorzichtig mogelijke onderliggende oorzaken zoals vroeg trauma, depressie en eetstoornissen. Met behulp van de oefeningen kunnen jongeren inzicht krijgen in de redenen waarom ze zichzelf beschadigen en krijgen ze suggesties om ermee te stoppen.