Binnen het Hoogheemraadschap van Rijnland is eeuwenlang turf gewonnen. Ondanks pogingen van de overheid om door middel van regelgeving de schade aan het land zoveel mogelijk te beperken, veroorzaakte de turfwinning in de loop van de zeventiende eeuw aanzienlijke waterstaatkundige problemen. In 1680 introduceerde Rijnland een nieuw reglement: er werd stuivergeld geheven en nieuwe vergunningen werden alleen verleend op voorwaarde dat de ontstane waterplas werd drooggelegd. Vanaf dat moment werd de voorheen versnipperde turfwinning projectmatig georganiseerd. De invoering van deze regels zorgde ook voor een nauwkeurige administratie van de veenlieden die betrokken waren bij het baggeren van turf en de omvang van de productie. Arjan van ‘t Riet geeft, op basis van deze gegevens en aanvullend materiaal uit notariële en rechterlijke archieven, een gedetailleerd beeld van het dagelijkse werk van veenlieden, turfarbeiders en turfschippers in de zogenoemde buitenrijnse ambachten van Rijnland tussen 1680 en 1800.