Deze tekst is geworteld in een filosofische ervaring, namelijk een gevoel van ongemak met de huidige manier van denken en praten over onderwijs en opvoeding. Dit ongemak komt ook tot uiting in specifieke opvattingen en interesse in filosoferen met kinderen (FmK). Als reactie hierop probeert de tekst zich los te maken van deze opvattingen en denkwijzen. Het is dan ook geen analyse van FmK, maar eerder een portret dat de voorwaarden blootlegt waaronder FmK kan ontstaan. Hierdoor wordt de mogelijkheid gecreëerd om een contrast te tonen tussen een vorm van FmK die kinderen uitnodigt om zichzelf uit te dagen en een vorm die strikt binnen de bestaande regels blijft.