Kindergraven krijgen zelden de aandacht in funeraire inventarissen en publicaties. Toch vertellen deze graven een bijzonder verhaal binnen onze funeraire en maatschappelijke geschiedenis. Op begraafplaatsen is er vaak een tegenstrijdige benadering te zien; soms worden kindergraven zonder pardon geruimd, terwijl ze op andere plekken ‘voor eeuwig’ ongemoeid blijven. Ze worden zelden bewaard of verzorgd vanwege hun eigen waarde. Door vele begraafplaatsen te bezoeken, heeft de auteur verschillende indrukken en inzichten verzameld die zij in dit boek wil delen. Hiermee hoopt zij het onderwerp bespreekbaarder te maken en een aanzet te geven om dit erfgoed meer waardering te geven.