Op 1 mei 1991 stierf mijn moeder, en ik vroeg me af waarom er wel naar haar bloed was gekeken, maar niet naar haar persoonlijk, wel in het pipet, maar niet in haar ogen. Wie iets wil ontdekken, moet openstaan voor verrassingen en niet alleen kijken naar wat voorgeschreven is. Dit essay gaat over aandacht, en hoe wetenschap, politiek en zorg deze beperken, terwijl mensen er juist naar verlangen. In diverse kleine studies onderzoekt de auteur verschillende aspecten van aandacht. Met een caleidoscopisch betoog neemt hij de lezer mee, waarbij de vele perspectieven verschillende toegangen tot aandacht bieden, haar rijkdom onthullen en haar complexe aard verduidelijken. Andries Baart is bijzonder hoogleraar bij de vakgroep Praktische Theologie/Sociale Wetenschappen aan de Katholieke Theologische Universiteit in Utrecht. Met dit boekje richt hij zich vooral tot professionals, leiders, opleiders, onderzoekers, beleidsmakers en politici in de zorg, welzijn, pastoraat en dienstverlening. Het essay sluit aan bij de presentietheorie, waarover hij eerder publiceerde en die zeer goed werd ontvangen.