In de achtste eeuw veroveren moslimlegers het Iberisch schiereiland, dat tegenwoordig Spanje is. Al-Andalus, of Arabisch Spanje, ontwikkelt zich tot een bloeiend kalifaat. Drie eeuwen later beginnen de christelijke legers aan een herovering, bekend als de ‘reconquista’. Steden zoals Toledo, Cordoba en Sevilla vallen één voor één. Uiteindelijk, in 1492, komt er een einde aan Al-Andalus wanneer de katholieke vorsten Ferdinand en Isabella het emiraat Granada opnemen in hun rijk. Gedurende die acht eeuwen leefden moslims, joden en christenen samen. Velen geloven dat dit in vrede en met wederzijds respect gebeurde. Maar is dat wel waar? In dit boek onderzoekt Luk Corluy deze veronderstelling kritisch. Hij onthult dat er voortdurend spanningen waren, veroorzaakt door wederzijds wantrouwen, interne conflicten tussen islamitische clans en de ongelijke behandeling van joden en christenen. Na de christelijke herovering van Al-Andalus werden de overgebleven moslims en hun religie slechts gedoogd onder christelijk gezag, wat voor veel moslims onacceptabel was. Zij, samen met de joden, stonden voor de keuze: bekering of vertrek. De vermeende tolerantie en vreedzaamheid verdwenen. Luk Corluy studeerde filosofie, sociologie en economie en was verbonden aan het departement Economie van de KU Leuven.