Amsterdam staat bekend om haar historische pakhuizen. Hoewel hofjes en grachtenpanden vaak meer aandacht krijgen, vormen deze eenvoudige en functionele gebouwen een substantieel deel van de Amsterdamse monumenten van vóór 1800. Na de opening van het Noordzeekanaal in 1876 werden de grotere, moderne pakhuizen door kunsthistorici lange tijd gezien als architectonische mislukkingen zonder waarde. Dit veranderde echter met de opkomst van industriële archeologie en een groeiende waardering voor jongere architectuur. In de jaren zestig nam de populariteit van pakhuizen toe, vooral omdat veel van deze moderne gebouwen een nieuwe bestemming kregen als multifunctionele woon- en werkruimtes. Tot voor kort was een Duitstalige uitgave uit 1928 de standaard op dit gebied. De rijk geïllustreerde publicatie “Amsterdamse pakhuizen 16de-20ste eeuw” biedt nu een actueel en toegankelijk overzicht van de volledige geschiedenis van deze vaak onopvallende, maar indrukwekkende bedrijfsgebouwen in Amsterdam. De focus ligt hierbij niet op kunstgeschiedenis, maar op de bouwkundige en sociaal-economische geschiedenis van de pakhuizen in relatie tot de stadsontwikkeling. Ook wordt er veel aandacht besteed aan de mensen die er werkten, zoals de pakhuisknechten en havenarbeiders. Het boek bevat een catalogus met de 500 nog bestaande pakhuizen en geeft zo een compleet overzicht van bijna vijf eeuwen pakhuisbouw in Amsterdam.