De ongelijkheid in het onderwijs neemt toe, en experts wijzen hierbij naar de invloed van de opleiding van ouders en het neoliberale denken. Wanneer onderwijs door een ramp gedwongen thuis moet plaatsvinden, verergert deze ongelijkheid. Er wordt echter zelden diepgaand nagedacht over hoe ongelijke kansen en verlies van onderwijskwaliteit effectief kunnen worden aangepakt. Wie dit wel doet, ontdekt dat vernieuwingsbewegingen van de afgelopen decennia ongewenste bijwerkingen hebben gehad. Overmatige individualisering leidt namelijk tot ongelijkheid. In het algemeen vormend onderwijs draait het niet alleen om het belang van de individuele leerling, maar om dat van alle leerlingen, en verder nog om het algemene belang op economisch, sociaal en cultureel vlak. Ouders zijn geen klanten van de school en leerlingen behoren niet altijd centraal te staan; een methode-afhankelijke ‘leraar’ is geen echte leraar. Algemeen en verplicht onderwijs is geen markt. Dit onderwijs zou moeten functioneren als een openbare en coöperatieve nutsvoorziening. Ons onderwijs kan eerlijker en beter, maar dat lukt niet met het beleid van de afgelopen 30 jaar. Dit boek biedt 12 suggesties: de beste oude wijn in stevige zakken. Scholen kunnen veel zelf bereiken als ze over voldoende onderwijskracht beschikken.