Op 1 maart 1993 werd de ontnemingsmaatregel in zijn huidige vorm ingevoerd. De wetswijzigingen waren bedoeld om het toepassingsgebied van de maatregel aanzienlijk te verruimen. Dit heeft belangrijke gevolgen gehad voor het bewijsrecht. De centrale vraag is of de uitbreiding van de toepasselijkheid van de maatregel en de gevolgen daarvan verenigbaar zijn met de doelstelling en het karakter van de maatregel. In dit verband wordt een vergelijkende analyse gemaakt van het bewijsrecht in de ontnemingsprocedure en dat in de hoofdzaak. Hierbij worden de verschillende vormen waarin de maatregel kan worden opgelegd en de jurisprudentiële ontwikkelingen die de maatregel tot nu toe heeft doorgemaakt, besproken.