In 1477 werd ‘De Delftse Bijbel’ het eerste boek dat in de Nederlandse taal werd gedrukt. Dit vond plaats te midden van belangrijke historische veranderingen: de opkomst van de boekdrukkunst, de groei van steden als centra voor kennis en cultuur, en de toenemende onafhankelijkheid van leken op religieus gebied. In ‘De Delftse Bijbel. Een sociale geschiedenis, 1477-ca. 1550’ onderzoekt boekhistoricus Mart van Duijn hoe de Delftse Bijbel tot stand kwam en wie het las. Hij plaatst het werk binnen de context van de emancipatie van de volkstalige Bijbel in de late middeleeuwen. Tijdens deze periode nam het aantal bijbelvertalingen toe en werden er steeds meer bijbels in de volkstaal geproduceerd, die een steeds breder publiek bereikten. Vanwege de vroege erkenning van de ‘Delftse Bijbel’ als belangrijk boek zijn er veel exemplaren bewaard gebleven. Van Duijn bestudeerde 61 exemplaren die wereldwijd verspreid zijn. Hij biedt een levendig beeld van de vertalers, bewerkers en drukkers die betrokken waren bij de uitgave. Eigendomsaantekeningen onthullen de eerste bezitters, zoals een vrouwenklooster, een schoenmaker en een kunstenaar. Voor hen diende de ‘Delftse Bijbel’ als bron van devotie en studie, maar ook als alledaags notitieboek.