In zaken die betrekking hebben op intellectueel eigendom kunnen de proceskosten aanzienlijk hoog zijn. Welke partijen worden hiermee belast en in welke mate? Hoe beïnvloedt dit de toegang tot de rechter? Deze publicatie onderzoekt de toewijzing van proceskosten in IE-zaken, kritisch bekeken in de context van het bredere EU-recht. Rechtszaken over inbreuk op intellectueel eigendom zijn vaak kostbaar en complex, zowel feitelijk als juridisch. Dit maakt de toewijzing van die kosten een belangrijke factor die de toegankelijkheid van de rechter voor IE-rechthebbenden kan beïnvloeden. De publicatie biedt een uitgebreide blik op deze kwestie. Binnen proceskostenveroordelingen neemt het intellectueel eigendomsrecht een unieke plek in. Waar in veel rechtsgebieden de kosten slechts beperkt en forfaitair worden doorberekend aan de verliezende partij, geldt er bij de handhaving van IE-rechten sinds 1 mei 2007 een speciale regeling volgens art. 1019h Rv. Dit artikel maakt het mogelijk dat de verliezende partij de werkelijk gemaakte, redelijke en proportionele kosten van de winnende partij moet voldoen. Deze publicatie beantwoordt belangrijke vragen over de implementatie, interpretatie en toepassing van art. 14 van de Richtlijn 2004/48/EG in Nederland, met een constante focus op de verenigbaarheid van dit artikel met het bredere EU-recht. Het boek biedt de lezer een duidelijk overzicht van de praktijk van proceskostenveroordelingen in IE-zaken. Hierbij worden knelpunten in kaart gebracht en waar mogelijk voorzien van haalbare oplossingen. De auteur doet concrete voorstellen om de proceskostenregeling in IE-zaken meer in lijn te brengen met de EU-normen. Tot slot wordt vanuit een breder perspectief de conformiteit van de forfaitaire kostenvergoeding in civiele procedures algemeen beschouwd. Deze uitgave is gebaseerd op uitgebreid literatuur- en jurisprudentieonderzoek, aangevuld met praktijkvoorbeelden en interviews met advocaten. De inzichten uit deze studie zijn waardevol voor zowel de wetenschap als de praktijk.