Rianne Witte heeft met “De Indische radio-omroep 1923-1942” een boek geschreven dat is uitgegeven door Verloren B.V., Uitgeverij, met ISBN 9789065505903. Het behandelt de geschiedenis van de twee officiële radio-omroepen in Nederlands-Indië. De eerste, de Philips Omroep Holland-Indië (Phohi), zond vanuit Nederland programma’s uit via de korte golf. De tweede, de Nederlands-Indische Radio Omroep Maatschappij (Nirom), opereerde vanuit de kolonie zelf. Hoewel er zakelijke en programmatische afspraken tussen deze omroepen waren, leidden deze in de loop der tijd tot conflicten. Het boek legt de focus op het beleid van de Indische regering met betrekking tot de omroep. Na een inleidend hoofdstuk dat andere media in de voormalige kolonie bespreekt, wordt de oprichting van de Phohi behandeld. Vervolgens komt de ontwikkeling van de radio-omroep in Nederlands-Indië aan bod, waaronder het beleid van de Indische regering, de doelgroep, de debatten in de Volksraad, de invloed van Nederland en de weerstand daartegen in de kolonie. Ook de bedrijfkundige aspecten van de Nirom worden besproken, zoals de zenders, studio’s, omroepbladen, programma’s, en de waardering van de luisteraars. Er wordt speciale aandacht besteed aan de oprichting van een Oosterse omroep binnen de Nirom, die door de Nederlands-Indische overheid werd aangemoedigd om de aandacht van nationalistische activiteiten af te leiden. De Nirom hield op te bestaan na de Japanse inval. Na de oorlog werden delen van de Nederlandstalige radio overgenomen door militairen en fungeerden als een instrument van de Regerings Voorlichtings Dienst. Er was wel een samenwerking tussen Nederlanders en Indonesiërs in de Radio Omroep In Overgangstijd (ROIO), maar na de onafhankelijkheid gingen beide partijen hun eigen weg. In de jaren vijftig werden Nederlandse programma’s alleen nog uitgezonden in het minderhedenprogramma van Radio Republik Indonesia. Tijdens de crisis rond Nieuw-Guinea verstomde de Nederlandse stem definitief.